To moja piaskownica…
W roku 2001 Michał Walczak napisał dramat „Piaskownica”. W swoim utworze w pozornie lekkiej, wręcz zabawowej formie, odsłonił złożoność relacji międzyludzkich i mechanizmy rządzące emocjami. Fabułę utworu oparł na prostej sytuacji – spotkaniu kobiety i mężczyzny w tytułowej piaskownicy. Piaskownica jednak szybko okazuje się przestrzenią umowną, metaforą znacznie głębszych procesów psychologicznych i społecznych. Jarosław Olejnik, opiekun Grupy Wokalno-Teatralnej RAMPA, zainteresował się tym utworem ze względu na jego uniwersalny charakter. Do pracy nad spektaklem zaprosił swoich podopiecznych, Lenę Chociełowską (Miłka) i Antoniego Jowsę (Krecha), muzykę i oświetlenie stworzył zaś niezawodny Sławomir Suszczewicz. Po długich pracach nad przedstawieniem, jego premiera odbyła się 30 kwietnia na scenie gościnnego Kętrzyńskiego Centrum Kultury.
Już od pierwszych chwil licznie zgromadzona publiczność została wciągnięta w dynamiczną grę między bohaterami. Prosty konflikt o miejsce w piaskownicy szybko przeradza się w pełną napięcia wymianę zdań, która przypomina dziecięce kłótnie, ale w rzeczywistości dotyka ważnych problemów: potrzeby dominacji, lęku przed odrzuceniem czy trudności w budowaniu relacji. Ostre, pełne ironii i celnych obserwacji dialogi spowodowały, że widzowie momentami bawili się, by za chwilę skłonić się do refleksji. Ogromną siłą przedstawienia stała się jego oszczędna forma. Scenografia, ograniczająca się do symbolicznej piaskownicy, kierowała całą uwagę widza na aktorów i ich grę. I to właśnie aktorstwo stanowi fundament spektaklu. Postacie wykreowane przez Lenę i Antoniego są wyraziste, a jednocześnie niejednoznaczne. Młodzi aktorzy z dużą precyzją oddają zmieniające się emocje bohaterów: od dziecięcej złośliwości, przez frustrację, przemoc, aż po momenty bezbronności. Autor sztuki, Michał Walczak, stworzył dialogi, które w ustach aktorów wybrzmiewają naturalnie, a jednocześnie są pełne znaczeń i podtekstów. Bohaterowie często mówią obok siebie, nie słuchając się nawzajem, co podkreśla problem komunikacji we współczesnym świecie. Widz może odnaleźć w ich słowach echo własnych doświadczeń, co czyni spektakl szczególnie bliskim i uniwersalnym.
„Piaskownica” Grupy Wokalno-Teatralnej RAMPA, to inteligentne, wnikliwe i świetnie zagrane przedstawienie, które pod płaszczykiem prostej historii skrywa głęboką analizę ludzkich relacji. To spektakl, który bawi, ale jednocześnie zmusza do refleksji nad własnym zachowaniem i sposobem komunikacji z innymi. Dzięki uniwersalnemu przesłaniu i minimalistycznej formie pozostaje w pamięci na długo po zakończeniu. Nic zatem dziwnego, że po zakończeniu spektaklu publiczność nagrodziła wykonawców i ich opiekuna długimi brawami. Grupo Wokalno-Teatralna RAMPA, czekamy na więcej.
fot. Justyna Drozd
